Sen kendine bal diye övünürken,
Fark etmedik sanma yal olduğunu
Tam yeniden sevmek üzereyken hatırladım:
henüz başlamamış bir hataydı bu.
Oysa teninin sokaklarında
henüz yürüyememişken ağzım,
arsız gözlerim, sana rağmen
iştahla kim bilir kaç kere turlamıştı.
Kalbim, bir yangını arşivliyor sessizce;
seninle tutuşmuş ne varsa, hâlâ orada
Annemin suyu da yetmez
onu söndürmeye, kuşumun suyu da.
Kayıt Tarihi : 8.3.2026 03:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
"Öyle Kolaysa Bir Daha Yak" kitabımdan bir sayfa
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!