Balkona çıktım ve doğan güneşi izledim,
Seni sordu güneş bana “Nerede o? ” diye cevap veremedim.
İçimi bir hüzün kapladı, galiba ben sensizliğe alışamadım,
Neden sonra içeri girdim ve merhaba dedim yokluğuna.
Sensiz bu ev yabancı geliyor bana,
Bir mektup yazdım ve içine bir gül sıkıştırıp gönderdim sana.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta