Hasretlerim Şiiri - İdris Kabalcı

Bir ikindi; sizlerle hasretlerimi paylaşmak için,
dile getirdiğim izdırapları kendi yüreğimde,
şimdi sığmadı benim içime, düşündüm,
Neden benden kaçıverdi yüzlerinizin ahengi.

Sandım, şimşekler çaktı ruhlarınızda dirilerin,
gözleriniz ovaya baktı gelmeyen gözyaşlarınızla.
Nasıl kaçtı bu gök gürültüsünden yaralarınız inlerine,
Yüzlerinizde bir dönüş var şimdi Hak dinlerine.

Sonra konuşmalar başladı, bazıları arasından,
istedim o an, bir şeyler feda etmeyi gönül tarafımdan,
Fakat hasretlerim, avuçlarınızı yakıverdi,
Tutmaya bir başka uzanan muhabbetin gölgesiydi.

Sonra sığmadı içinize hasretlerimin hiçbiri,
sonra hepsi bana geldiler tek tek geri,
Zihnî bir iz değildi hasretlerimi bana yazan,
Düşündükçe geleceği, çocukların yüreği ürperir bazen.

İçimde damlalar çözemedi taşlaşmış yüreğimi,
Hadi, siz açıverin çözülmez, kelepçesiz bileğimi,
hasretlerimi paylaşma buluşmasıdır sizinle BİR’de,
Kalakaldı, ölmez–eskimez, pörsümez, yenilgisiz hasretlerim.