Hasretle Hasbihal Şiiri - Zeki Kaymakcı

Kalemim anlat beni elbet bir duyan çıkar
Tahir olsa yerimde böylesi aşktan bıkar
Kurduğum her hayali hoyrat bir rüzgar yıkar
-Bir iki kadeh içtim başım dönüyor başım
-O zamanlar çocuktum kemâle erdi yaşım

İki kapılı hanın yaklaştıkça sonuna
Hayat denilen şeyin mecburken tek yönüne
Nasıl uzak ihtimal gelivermek yanına
-Madem ‘görmem imkansız’ bari selam göndersen
-Şu yaktığın ateşi biraz olsun dindirsen

Sana sımsıcak doğan güneşte ayaz bana
Kışlarım hiç bitmiyor sanma gelir yaz bana
Devri geçmiş olsa da bir kaç mektup yaz bana
-Zarfı her açışımda yanımdasın sanayım
-Her satırda bir tanem varlığına kanayım

Sıcaklığın bulaşsın kağıdın her yerine
Havadan sudan konuş inme fazla derine
Anlatma nasıl gönül verdin başka birine
-Pula falan gerek yok kokun yapışsın yeter
-Yokluğun ölüm gibi hasretin daha beter

Bir başkayım bu gece gözlerimde yaş da yok
Unuttum kirpiğini hafızamda kaş da yok
Kaç zamandır dostlarla ettiğim hoşbeş de yok
-Hatırlatsan ne olur o sesinin rengini
-Ben değer biçemezken kimde buldun dengini

Evimin kapısını inan kimse çalmıyor
Teklifsiz gelenim yok davet etsem gelmiyor
Dost sandığım kim varsa kadir kıymet bilmiyor
-Bari çocuklar gelip zile basıp kaçsa ya
-Yüreğim sevincinden havalara uçsa ya

Kağıt, kalem, masa, ben, birde ilham perisi
Yalnızlık dizisinin bende ki tam serisi
Aklımda tek gülüşün, silindi hep gerisi
-Ne olurdu son defa gelip bana gülseydin
-Seni nasıl sevmişim biraz olsun bilseydin…

………………… 010720190410