Hasretin Közüne Düştüm...

​HASRETİN KÖZÜNE DÜŞTÜM

​Bülbül sustu gülde, hazana erdim,
Hasretle gönlümü, hüzüne serdim,
Vuslat hayalimi, hicrana verdim,
Sensiz bir baharın, güzüne düştüm,

​Kurduğum hayaller, acıya döndü,
Umut kandillerim, hüsranla söndü.
Vedayı sevdama, sardığın gündü,
Sensiz bir acının, özüne düştüm,

​Çözülmez kalbimde, bu zor bilmece,
Hasretin, zehrini içtim her gece.
İsmin dudağımda, yarım bir hece,
Sensiz bir sevdanın, izine düştüm,

​Dermansız derdimi, kimse bilmiyor,
Sustu sılam artık, haber gelmiyor.
Hasretin hançeri, bağrım deliyor,
Sensiz bir gurbetin, közüne düştüm,

​Yaralar kanıyor, dinmiyor sızım,
Alnıma yazılmış, ayrılık yazım,
Feryat figan eyler, şu yürek sazım,
Sensiz bir hüzünün, gözüne düştüm,

​Kaderle savaştım, yoruldum bittim,
Ömrümü boş yere, of ziyan ettim,
Ben kendi kendimi, ateşe attım,
Sensiz bir rüzgârın, tozuna düştüm,

​Tabipler neylesin, dermanım yoktur,
Bağrımda açtığın, yaralar çoktur.
Hazan Gülü der ki, ayrılık oktur,
Sensiz bir hayatın, koruna düştüm,

​Hazan Gülü Fatoş
(04;01;2026)