Başını yastığa ne zaman koysa aynı duaya amin diyerek kapattı gözlerini
Adını Elif koydu kızının kokusu iç sızısıyla hep ötelerden gelirdi
Dost sohbetlerinin sonunda gözyaşları kalbinde sessizce amin yerine geçerdi.
Kalbe mukabil bir kalb imtihandan bir imtihan değildi.
Bekledi kaç gece
Ümit içinde ümitsizce
Gün oldu kapıldı gezgin rüzgarlara, sellere
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta