Derin Duygular
Biliyor musun, insan kalbi ikiye bölünürken çıkardığı sesi duyamıyor.
Ama ben duyuyorum.
Her adımında benden uzaklaştığını hissederken,
İçimde kırılan şeylerin sessizliğini taşıyorum.
Beni sildin.
Hem de öyle aceleyle ki,
insan bir an durur sanır,
“Bir şey mi oldu?” diye düşünür.
Ama sen durmadın.
Adın Fakir,
ama mahallede herkes bilir
en zengin muhabbet sende.
Cebinde bozuk yoktur belki
ama akşamı kurtaracak bir espri
GECE GÖZLÜM
Gözlerin gece gibi,
Derin, karanlık ve sonsuz…
Bakışlarında yıldızlar var,
Ve her biri beni anlatıyor sana.
Gel gör beni aşk neyledi; bir katre iken ummanlara saldı da enginliğin sırlarına aşina eyledi beni.
Bir hiçlik gölgesiydim kendi nefsimin duvarında; bir “Lâ” nefesi esti de yıkıp geçti o karanlık haneyi.
Ben sandığım suret eridi zamanın ateşinde; adım, ünüm, varlığım bir serap gibi dağıldı da geriye yalnız Sen’in nişanın kaldı.
Kalbimin paslı aynasına bir tecellî şimşeği çaktı; her kıvılcımında başka bir âlem doğdu da gözlerim hayrete secdeye vardı.
Seyr ü sülûk yollarında nice menziller tükettim; her menzilde bir ben eksildi, her eksilişte hakikate bir adım daha yaklaştı ruhum.
Gelme sakın geri.
Bu bir sitem değil artık,
Bir yakarış hiç değil,
Bu, içimde kapanmış bir çağın
Mührüdür.
Gideceksen
Gideceksen,
Gözlerimle vedalaş önce,
Öyle ansızın çekip gitme,
Bak, bu şehir sensizliği kaldırmaz,
Gurbet;
bir adım değil,
adım attıkça büyüyen bir mesafedir.
Arkana dönüp baktığında
küçülen şehirler değil,
Haberin Var mı
Haberin var mı gecelerden,
Yıldızlar bile adını anıyor,
Rüzgâr her uğradığı köşede
Benden sana selam taşıyor.
Hasretle uyanırım;
geceyi bitiren sabah değil,
adını anmadan geçemediğim bir eksikliktir.
Gözlerimi açar açmaz
yokluğun düşer içime;
gün, sensiz başlar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!