HASRETİM
Suskun gecelere fısıldadım adını,
Her yıldız bir parça sen,
Her rüzgar bir anı.
Zaman senden yana aksa da durur bende,
Haykırış
Sessizliğin nabzında atar adın, bir ritim ki bitmez,
Sanki bir ah gibi, bir yara ki ne dikiş tutar ne zaman.
Geceler şahidim, yıldızlar fısıldar kayıp gidişini,
Gözlerim deniz oldu, ruhumda fırtına, dinmeyen boran.
İki Fincan Kahve, Biraz Sen
Bu sabah seni düşündüm,
mutfakta iki fincan kahve vardı.
Biri sıcaktı,
öteki bekliyordu—
Küllerinden Doğan Kalp
Bir gün anlarsın,
suskunluğun bile bir ağırlığı vardır,
ve bazen bir çift göz,
dünyanın bütün yükünü taşır omuzlarında.
NERGİSİM
Bir sabah serinliğinde doğdun içime,
Sessiz bir dağın yamaçlarına benzerdin.
Soğuk ve vakur, ama içten içe güneş,
Adın gibi nazlıydın: Nergisim.
Nisam,
sana yazarken elim ürperiyor,
kalemin ucunda bir sızı var,
her harf, kalbimden düşmüş bir damla gibi
usulca kağıda çarpıyor.
Sen Benimsin
Sen benimsin,
gökyüzünün sabahında uyanan ışık gibi,
gecenin en karanlık yerinde parlayan yıldız gibi.
Yalnızca gözlerime düşen bir sır değilsin,
Senden Yoksun Kalmak
Senden yoksun kalmak,
bir şehri terk etmek gibi,
bir istasyonda unuttuğum bavul,
içinde bütün hayatım,
Hüzün koydum senin adını
Bir sabahın serinliğinde sessizce yürüyorum
Rüzgârın taşıdığı eski hatıralar gibi, adın kulağımda çınlıyor.
Sen Ölmedin Kızım
Sen ölmedin kızım,
Ben hâlâ senin ayak seslerini duyuyorum merdivenlerden.
Kapı gıcırdadığında, koşarak gelişin var sanki,
Oyuncak ayını bırakıp,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!