Hasret Şiiri - Nurettin Ersin

Toprağın yağmura hasret kaldığında
Çiçeklerin neşvü nema bulmak için can attığı hengamda
Yağmur olda gel bulutların içinden süzülerek
Bir inci tanesi gibi hasretleri dindirmeye gel geliyorsan
Ama unutma ki
Bulutlar ağlamayı unutursa
Yeşilliklerde gülmeyi unutur

Bir şairin kelimelerini kaybettiği kaldırımda
Kanadı kırık bir kuşun süzülerek uçuşunu düşündüğü anda
Ya da bir bebeğin çaresizce ağladığını duyduğunda
Gel de
Bir şiir ol
Bir kanat ol
Ve bembeyaz bir süt ol ol ol