Hasret Şiiri - Mustafa Çeker

Kelimeler kendiliğinden dizilir dilime
Sen gideli beri bir sonbahar yaşanıyor
Yaprakları dökülen
Boş bir oda duvarlarında eski resimler olan
Şimdi ellerim boş
Avuçlarımda senin yokluğunun izi var
Dudaklarının değdiği yerde
Çiçekler açar içimde
Kalbimde bir yerin var.....hala tozlu olsada
Gözlerimle konuştuğumuz kelimeler
Gereksiz kalır ama....
Kalp atışımız aynı dili konuşur
Bir Ömür olmasada seninle geçirdiğim
Bir saniyesi Yeter aslında
Sensizlik en ağır sessizlikti sesin gelene kadar
Sen içimde bir gün gibisin
Günün her vaktini dolduran
Sen benim işlemiş olduğum en büyük günahım
Bedenimle ruhumu tamamlayan
Bazen bir yağmur damlası olup akan bedenime
Gözlerimden akan her damla
Senin adınla ıslanır
Sen içimde açılmış, asla kapanmayacak yarasın
Her nefeste daha derin
Her gözyaşın da daha yakıcı
Her yanlız gecede daha soğuk
Sen gidince öğrendim,sevmenin en zalim halini
Özlem ince bir bıçak gibi derin işler
Ama....
Acısı çok tatlıdır seni hatırlatır
Bir gün göğsüne yaslarsam başımı
Tüm dünya sussun istiyorum
Sadece senin kalbinin sesi kalsın
Ve ben o sesle yeniden doğayım