Hasret Şiiri - Mehmet Çıtak

Yollarına kar mı yağdı bi türlü gelemedin
İstesen gelirdin de, hiçbi gün denemedin
Bende senden sonra hiç kimseye gidemedim
Denedim, denedim de kimseyi sevemedim

Kalbim kilitlenmiş anahtarıda gözlerin
Kırık bi cam kenarında, yollarını gözledim
Sürekli bekledim belki dönersin özleyip
Kokun dahi gelmedi, gelse dinerdi özlemim

Ben bi bedeviyim sayende, sense sahra çölü
Yalvarırım, ölürsem beni kumlarına gömün
Yada verin aleve , okyanusa küllerimi dökün
Belki doğarım Ankakuşu misali küllerimden, ölüp.

Bir kuş olsam uçsam ,
Özgür olduğum günlere
Bilirim bi rüzgar eser,
Alır gider bilmediğim yerlere
İnanıyorum,
Sende inanacaksın yalan kokulu sözlere
Ve hatta aldanacaksın,
Eline aldığın dikenli güllere

Günlere güvenme, zaman tilki gibi kurnaz
Kime nerde ne yapar, hiç belli olmaz
Koşarsın arkasından da , bir türlü durmaz
İstediğin kadar bağır o hiçbirini duymaz.

Sözün kısası
İlerde pişman olursun
İstesende, dönemezsin geriye
Yaptıklarını unutup
Ama öldürme içindekileri
Sonuçta umut bu
Ben, yine seni seviyor olacağım
Yaptıklarını unutup.