BU ŞEHİR
Nasılda
Göçmen yaralarının
En acıyan yerini buluyor.
Nereye gitsem
Çıkmazlarım
Ne kadar çok sevsem
O kadar çok ayrılık
Bir o kadar gözyaşı
Acemi yüreğimde
ÇOCUKLAR
Çocuklar bakıp bakıp pencereden gülüşüyor
Gözlerinde güneşin rengi
ÇOCUKLAR II.
I
Ey hayat!
Çok şey istemiyorum senden.
Bakkala gönderdim çocuk,
Elinde ekmek,
Bir de kapıyı açtığımda,
DAHA NE OLSUN
Her işten Anlamma ama
Elbecerim oldukça iyidir
Büyük bir umutla
Kanaviçelere işlerim
Dikiş tutmaz aşkları
Daha ne olsun
Ben sadece sevmiyorum
Kalpleri de onarıyorum
Gülüşlere bir vida atıp
Menteşelerini sıkıştırıyorum
Elimden geldiğince
Daha ne olsun
Biraz mavi katıyorum paletime
Gökyüzünde bulutları boyuyorum
Sıcak, sarı renkli güneşi koyuyorum
Yıldızları yapıştırıyorum oraya
Ay Dedenin yanına
Daha ne olsun
Toprağa nasıl dokunulur
Bir çiçek nasıl ekilir
Ellerim bilir
Nasıl koklanır, nasıl sevilir
Onuda bilirim
Hem de çok iyi bilirim
Daha ne olsun
Biri gelirde sorarsa
„Bu kalp ikinci el mı“ diye
Kırığını kendim sardım
Köşelerini sevgiyle yonttum
Ceviz gibi sağlam
Ayrılıklara dayanıklı derim
Daha ne olsun
Şunu çok iyi öğrendim
Hayatta aşklarda bozulur bazen
Güzelliği tam da orada işte
Yeniden yapabilmek
Yeniden onarabilmek
Her işten anlamasam da
Elimden, gönlümden geldiğince
Daha ne olsun
DOSTUN BAHÇESİNE GİREYİM DEDİM
Dostun bahçesine gireyim dedim
Laleyi, sümbülü dereyim dedim
Lale, Sümbül değil benim derdim
EKMEK VE EMEK
Korkutmasın seni
Bu görkemli makinalar
Bu çarklar
GEL ( ME ) SEN
Sen bana geliyorsun ya
Sıcacık gülüşlerin, ışıldayan bakışlarınla
Ömrüme ömür katıyorsun
Ben daha hiç ölmem
GİDERSEN
Gidersen seninle birlikte
Çok şey gider
Öyle alıp başını gidilmiş olunmuyor
Çok derin yaralar açılır


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!