Ağzımda emziğim, elimde zilim,
Tek yüküm buydu, çocukken benim,
Sonra bir kalem birde defter oldu,
Çantam, beslenmem ve okul yolu,
Bilmezdim bu yükün artacağını,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta