Harun Göktaş Şiirleri

14

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Harun Göktaş

Körükle gidiyor
Bana en uzak, en yakın
Hüznün çocuksu vaziyeti halihazırda
Neşemin kilidi,
Sıkıntılarım ve yokluğu...
Sıcak çay bardağında hissederim duygularımı

Devamını Oku
Harun Göktaş

Ey kalbim!
Feragat et, kalbi kirlenmiş tüm insanlardan..
İsyan çığlıklarının önüne geçme,
Bırak!
Bırak da boğulsunlar bastırdığımız duygularımızda.
Mahzenindeki çiçekleri de gösterme kimseye

Devamını Oku
Harun Göktaş

Perde Aralığı

Elzem aynalar,
geçmişi geleceğe sindirmiş.
Dalkavukça değildir kımıldamayan insanın gölgesi.
Kaç asır geçti, bilmiyorum.

Devamını Oku
Harun Göktaş

Ses ver Nida!..
Tırnaklarımın kırıldığı yerde değilsin.
Ömrümün en kuytu köşelerinde saklamıştım oysa..
Neden böyle parmak uçlarımdan geçip gidersin..

Gülümseyen bir delilik vardı zulamda.

Devamını Oku
Harun Göktaş

Çaya kaç şeker, göğe kaç bulut, yola kaç adım gerek
Göğsünün üstünde kanayan sözlerine ne hacet?
Yeterim velhasıl ben kendime
Gözlerinin ferinde dinlenmeye ne gerek
Bakırdan yapılmış demlikte kaynayan çayı içerek,
Ayazın pervasızlığını at bir sahanlığa

Devamını Oku
Harun Göktaş

Toynakları kırık atların üzüntüsü vardı bende
Korkunç, insansaldı hem de..
Mızrakları aldırmadan-dörtnala koştum yılgınların arasında.
Bir insan parmağıydı çelme takan

Tepetaklak düştü-döküldü taşıdığım yengiler.

Devamını Oku