Ben Seni Severken
Koydun Bir Başıma
Ağladım Günlerce
Yalnızdım Yıllarca
Kalp Çok Çekti Bu Sevgiden
Yokluğunda çekiyorsam yalnızlığın acısını,
Her gün biraz daha eksiliyorsa içimdeki umutlar,
Bu kalbim seni hâlâ başkasıyla hatırlıyorsa,
Gereği yok tesellilerin; yeniden üzme zorla.
Gözlerim seni ilk günkü heyecanla ararken,
Sevmeyi bilmeliydim ayrılmadan önce
Ayrılık ki sonu hüsran bir bilmece
Ağlarım sevdamı hatırladıkça her gece
Dersimi aldım hep hatalarımı görünce
Düşünmeliydim nerde yanlış yaptım diye
Ne Güzeldir Gülmek Gülebilmek
Hayatımıza Renk Vermek
Güzellik Katmak Her Anımıza
Sevinçle Yaşaya Bilmek
Ne Güzeldir Gülmek Gülebilmek
Ne Yapsam Olmuyor
Yerin Hiç Dolmuyor
Ne Yapsam Bir daha
Böylesi Yaşanmıyor
Ardından Bakakaldım
Bunca yıl sevdim beni hiç sevmesen de
Ellerde mutluysan benimle derdin ne
Sev dedim sevmedin git dedim gitmedin
Uğraşıp duruyorsun düşmanlık ediyorsun
Bunu çok iyi anladım hata bende bu sefer
Severdim Bir Güzeli
Melek Gibiydi Gözleri
Bana Öyle Güzel Gülerdi
Her Baktığımda İçim Giderdi
Şimdi Eller Ayırdı Bizi
Kötü insanlar tarafından mağdur edilmiş bir melek
Yaşadıkça kötülüğe itilmiş masum bir bebek
Hayatı yaşamak için gelmişti bu dünyaya oysa
Neler gördü belki unutamayacağı anlamak gerek
Dünyada bir yerde yaşıyorum öyle sessizce
Her İnsan Gibi Benimde
Hatalarım Var Geçmişte
Çabalar Durur Bedenim
Uyansın Artık Diye
Yol Almış Çoktan Bile
Kusura bakma kimse unutamaz
Böylesine güzel bir aşkı
Sensiz atan bu kalbin yeri
Her daim senin yanın olmalı
Bir sana yandı bu yürek canım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!