Bozkırda bir rüzgâr eser, savurur anılarını.
Cam kırığıdır hatıralar, deler yüreğini.
Pişmanlık gölge gibi sarar dört bir yanını,
Kırdığın kalplerin döner sana acısı.
İlk öğretmenim,ilk hocam
Her geçen gün kıymetini anlar oldum
Hasretinle yanıyor şu gönlüm
Ben seni hiç unutmadım, canım dedem
40 yaşından sonra öğrendim
Çocukluğumu kaybettim Yahyasaray'da
Hatıralarımı arıyorum tozlu sokaklarda
Taze meyvalar gelmiş Hulusi amcanın manavına
Yeni dünya, şeftali, kirazlar kasa kasa
Çocukluğumu kaybettim Yahyasaray'da
Dostlar, nasılsınız, hâliniz nicedir?
Gönüller bir midir, yolunuz nicedir?
Bir selam gönderin, sesiniz gelsin
Hasretin yükünü bölelim dostlar
Dünya dediğin bir imtihan yeri
Dünyanın değiştiğini kabul edemiyorum dostum,
Aklım kabul etse de gönlüm kabul etmiyor
Her gün biraz daha yabancı geliyor bana bu çağ.
Yollardan geçiyorum,
Ama kaldırım taşları bile sanki başka bir dille konuşuyor.
İnsanlar telaşla yürürken yanımdan,
Hürmet bilmeyene kıymet vermeyelim
Hak yiyenin önünde boyun eğmeyelim
Kabalığı marifet diye övmeyelim
Edepsizleri kıymetlendirmeyelim
Bir zaman utanırdı ayıbından insan
Yaş yirmi sekiz, hayaller elveda derken
Dertler bir bir bin ederken
Ümitler bir bir sönerken
Gel en sevgilinin müjdesi bir sabah erken
Haberini bekliyoruz, doğudan batıdan güneyden kuzeyden
Ne telefonumuz vardı ne ekranımız
Boş arsalar, bakkal önüydü dünyamız
Annen çağırıyor! diye inlerdi sokaklarımız
Ezan sesiyle biterdi en heyecanlı oyunumuz
Koşa koşa gidilen o ahşap eşikler
İnsana sevgi ve hoş görüyle bakmak
İşte budur islamı anlamak
Sırtından vurmadan
Mertce gerçeği haykırmak
olabildiğince gür
Sağına ve soluna bakmadan
Bir gün gelirsin dünyaya
Ağlayarak merhaba dersin insanlara
Her şey tadlıdır çocuklara
Hele birde annen baban yanındaysa
Koşarsın sokak sokak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!