Hep bir yalnızlık anında buldunuz beni; hep bir kırılma anında
hep düşlerimin çatal karası sevmelerinde düştünüz ardıma.
Ben o zaman bir başka insandım kendi evrenimde.
Ya uzak bir dağ lalesinde, ya uzak bir yol boyunda,
bir kayanın altından irkilip de çıkan yaban incirindeydim.
Belki kırmızı bir asi,belki kurşuni bir sestim.
Ne bileyim daha çok dağdım, taştım;
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Çok güzel betimlemişsiniz, kutlarım..Ferah YILMAZ-dağarcık
Güze yazılmış tebrikler.Harçik e Dersim e selamlar
Güzel bir,hayata serzeniş şiiri okudum,elleriniz ve gönlünüz dert görmesin dostum
Benzetmeleriniz, betimlemeleriniz güzel.. içten yazılmış .. duygulu.. .saygılar sunuyorum..perinur olgun
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta