Haram Elma Şiiri - Nuriye Akyol

HARAM ELMA

Dünya cehennemin bâb'ında döner,
Hevâ-i hevesle dolmaya değmez.
Boş bir balondur o, püf desen söner,
Altın, gümüş olsa almaya değmez.

Niceleri onda gönül eyledi,
Yedi, içti, gezdi, çaldı söyledi,
Bir kefen beziyle nârı boyladı,
Bir seferlik nazar kılmaya değmez.

Fasıktan beri dur, ârife yaklaş,
Kibirli zenginden hemen uzaklaş,
Şeytana baş kaldır, nefsinle savaş,
Gaflete kapılıp solmaya değmez.

Hak rehber göndermiş, uyan kurtulur,
Hakikati kalben duyan kurtulur,
Kimi atlı, kimi yayan kurtulur,
Bu yolda ümitsiz olmaya değmez.

Mevlâ’m emir verir, kurt ile kuşa,
Rızık gökten iner, ağlama boşa,
Elbet gelir bahar, aldırma kışa,
Kendini bırakıp salmaya değmez.

Yaşlılık bedene acı, zulümdür,
Hayat mevsiminde o son bölümdür,
Yüz yıl da yaşasan sonu ölümdür,
Felekten bir kaç gün çalmaya değmez.

Kimi ağlar, sızlar Hakk’a yakarır,
Kimi ekmeğini taştan çıkarır,
Günün sonu herdem geceye varır,
Günah batağına dalmaya değmez.

Nûrfânî’m, acizlik yakışmaz kula,
Tamah etme sakın paraya pula,
Gönül huzuruyla otur bir çula,
Yalan dünya haram elmaya değmez.

15/03/2026