Haniya Şimdi Şiiri - Muammer Yalçın

Her gün üzerinde kızak kayardık
Şu derenin buzu vardı hani ya
Ne deseler karşı çıkmaz uyardık
Büyüklerin sözü vardı hani ya

Ahır sekisiydi bizim köşemiz
Fakir olsak bile bitmez neşemiz
On dört numaralı lamba şİşemiz
İçinde de gazı vardı hani ya

Hem ırmağın göllerinde yüzerdik
Kumların üstüne yazı yazardık
Hem kova ya balıkları dizerdik
Balıklar bir dizi vardı hani ya

Ağ kaykayla gez belin arasında
Çok dolaştım o dağın kısığında
Tecerin yukarı aşağısında
Ayağımın izi vardı hani ya

Zemherinin buz gibi o kışında
Ayakları sallıyorduk taşında
Üşüdükce üşürdük başında
Şu tandır ın közü vardı hani ya

Diz boyu kar mevsim kış idi hava
Lüffü emmi bazen giderdi ava
Tavşanı tutup da gelirdi eve
Şu evde bir tazı vardı hani ya

Anasını görünce me mee derdi
Koyun döner yavrum söyle ne derdi
Kuzu kendi dilince meme derdi
Şu ağıl da kuzu vardı hani ya

Görecektiniz ben ne kadar şıktım
Yaşım on üç on dört daha uşaktım
Yine de ben sanıyorum aşıktım
İçimde bir sızı vardı hani ya

Al yeşil giyinir cama çıkardı
Perdeyi aralar bana bakardı
Askere giderken daha bekardı
Şu evin bir kızı vardı hani ya
Onun bende gözü vardı hani ya şimdi

MY