Hanım Düğmeleri Şiiri - Ayşe Uçar

soylu bir sahipsizliğin kürkünü giymiş bakışları
nesli kurumuş hanım düğmeleri gibi
izine zor rastlanır
bekler uçurumların fay hatlarında
ya da asırlık bir kayanın
yosunlaşmış
eteğinde

kimse ulaşamaz kokusuna
kimse eremez sırrına
kimseye benzemez onurlu duruşu
hercai renginden doğar asilliği ve iç yakar müphem pırıltısı
çoğul gürültülerin ipini çeker suskunluğu
kıymetlidir sahipsizliği eğleşen
çaylar gibi

güneşlerde ışıl ışıl ay yansımaları

çok anlamaz dışarılarda kopan vaveylaların
sırt ağrılarından diş çürüklerinden
düşlere yakışan
sakinliği

duruşu
aldatmasın kimseyi
tehlikelidir aslında kimsesiz asilliğinin tersine
ketumdur cesaretin al bayrağını
en bulanık havalarda
açar
kasırga ortalarında
cesaret ve sevgiyi
en derunundan
doğurur
taç
yaprakları

off!...of!

sıra sıra baharlar sıralanır som gülüşlerinde
keşke oldu bittiye gelmese kısacık ömrü
kim bilir
ne tarihler yazar

603202612.37