Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

EN KÖTÜSÜ

Uğrunda ölünecek, ezan/bayrak ve vatan
EN KÖTÜ ALDATICI, ALLAH İLE ALDATAN…

15/06/’21

EN LÂİN ZİHNİYET

Gazze’deki, zulümleri görünce
Arşa yükseliyor feryâdım, âhım.
Müslüman’lar kendi ağın örünce
Silah değil korkutacak külâhım.

EN’LER

Namaz ile “o an”, bu günde saklı
Günlerin serdârı, Cuma’dır Cuma.
O mübârek gece, bu ayda gizli

“EN”LER

Bin beş yüz yıldan beri, ümmet hayırla anmış
Her şeyin “EN GÜZELİ”, son Resul’de toplanmış…

08/12/’17

ELBET DE

Benim bu sözlerim, görene görene
Renklerin tonundan, köre ne köre ne…?

25/01/’22

ELBET GALEBE ÇALAR

Hayat tersine döndü, her işimiz hileyle
Kâfir; farzla uğraşır, müminler nâfileyle…

04/06/’16

YAZIKLAR OLSUN

Bilmeden yapılan iş, bilin ki yanlışlıktır
Bilerek yapılmışsa, en büyük hâinliktir…(*)

31/12/’17

Selçuklular zamanı, Konya’ya bağlı İliz
Dulkadir Beyliğine, yüz yetmiş yıl Başkentiz…(*)

25/07/’19
Hanifi KARA

ELBİSTAN

194 devletten, 25’in de …”İstan” (*)
Şiirin başkentidir, güzelistan/Elbistan…

15/01/’20

ELBİSTAN

Farklıdır âdeti, töresi, dili
Kimsesize açık; sofrası, eli
Dulkadir Başkent’i, Selçuklu İl’i(*)
Gelin/görün/neymiş, Pınar Başısı...!