Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

CEHÂLET

İnsanı kaşındırsa, kanın emip dursa da
Bit de/pire de bir şey, câhil ise hiç bir şey.
O idrar yolu ile, dışarı atılsa da
Elbet üre de bir şey, câhil ise hiç bir şey.

DAĞLAR

Yüz verme zâlimlere, sen sîneni açarak
Şakîlere ne olur, konaklık etme dağlar!
Senin fıtratına ters, yiyip, içip eğlenen
Sâkîlere ne olur, konaklık etme dağlar!

HAKK’A GELİN!
(nasihat)

Günler yıllara dönüştü, koca ömür geldi, geçti
Şuursuzca dolaşmayın, gelin dostlar Hakk’a gelin!
Çok zor îmânı korumak, harâmiler pek çoğaldı

GÖZLERİNDE BİR AN…

Sırılsıklam oldum senin aşkınla
Gönül deryasına dalmaya geldim.
Kovsan dahi senden uzak duramam
Tekrar o kapıyı çalmaya geldim.

HAYAT NE Kİ?

Yaşadığım yeni hayat
Alev ile köz arası.
Bunun adı devr-i fetret
Sukut ile söz arası.

HANGİSİ ÖNCE
(Bizi 1400 yıl önceye götürüyorsun diyenlere…)

Düşünmeden konuşma, hangisi daha önce
Çıplaklık taş devrinde, tesettür Ortaçağ’da.
Tarihe dön de bir bak, kimler daha gerici?

GÖNÜL ve KIRILGANLIK

Öyle mütevâzi ki, sevdiğini görünce
Yolluk gibi önüne, en çok serilen de o.
Âşık ile mâşûkun, yolu oradan geçer
Birbirini görünce, en çok vurulan da o.

GÖNLÜ ISITAMADIM

Özden uzaklaştıkça, yürekler korsuz kaldı
Ateş yandı söndü de, gönlü ısıtamadım.
Kerem, Aslı misâli, sevdânın alazında
Yürek aşkla yandı da, gönlü ısıtamadım.

GÖNÜL FAYI

Tatmayan ne bilir aşk depremini
Sen, benim gönlümün fay hattındasın.
Öyle sarsıyor ki, her bir nefesin
Sen, benim gönlümün fay hattındasın.

GERÇEK YÂR

O gün için hazırlan, sakın inkâr eyleme
Dünya ukba yanında, ana karnından da dar.
Ben her şeyi bilirim, diyerek böbürlenme
Bin bilsen de sonuçta, bir bileni bul da sor.