Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

ECEL BİRDİR

O an geldiği an, boyun eğer her hâne
“Ecel geldi cihâna, baş ağrısı bahâne”…!

17/04/’19

ECEL BİRDİR DEĞİŞMEZ

Hayat ezanla başlar, salâ ile son bulur
Ecel ânı bilinmez, zamânı gelen ölür…!

16/01/’21

ECEL GELDİ CiHÂNA...

Zamânı belli değil ecel öyle bir şey ki
Gol attı, takla attı; boynu kırıldı öldü.
Düşerek öldü sanma, öldü de öyle düştü
Perde arkası gâip Azrâil kapı çaldı.

ECEL
-Birdir ve değişmez-

Beş kayıptan birisi, zamânın Rabbim bilir
Hasta olan değil de, ECELİ GELEN ÖLÜR...

ECEL ZİLİ

Ha çaldı ha çalacak, yakındır ecel zili
Bizi kurtaracaksa, Hakk dîni Kur’an dili…!

18/06/’21

EFENDİLER EFENDİSİ’NE

-Mevlit Kandili nedeniyle-

İzin ver ummâna, ben de dalayım
Efendiler, efendisi Efendim.

EFENDİLER EFENDİSİ'NE

Mevlit Kandili nedeniyle...

İzin ver ummâna, ben de dalayım
Efendiler, efendisi Efendim.

EFTAL GÜNLER/GECELER

Cuma namazı ile, haftanın efendisi
Ayların en eftâli, Ramazân-ı şerîfe
Gecelerin sultânı bin aydan da hayırlı

EFTEN/PÜFTEN

Bir bahâne bularak, bizler hemen küsmüşüz
“NEME LÂZIM” diyerek, bu hâllere düşmüşüz…!

13/04/’19

KÖR ve SAĞIR

Mâziye sağır olan, âtisine kör olur
Vatanını sevene, onsuz yaşam kor olur…

07/06/’19