Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

GİT GÜLE GÜLE

Ramazan ayında, yine seneye
Sen gelmek üzere, git güle güle.
Yıl boyu biriken, her türlü kiri
Sen silmek üzere, git güle güle.

GİTTİN GİDELİ

Gönül yükseklerden, asla inmiyor
Ne yapsam da, aşk ateşi sönmüyor
Saat durmuş, dünya sanki dönmüyor
Mevsimler yıl oldu, gittin gideli…!!!

GÖNLÜNLE SARIL

Öyle sevki beni, gördüğün o an
Ne olursun birden, kalbinden vurul.
Bedene hükmeden, gönül ve akıl
Kollar şöyle dursun, gönlünle sarıl.

GÖNÜL

Aşkı tatmayı görsün inim inim iniler
Gönül öyle bir şey ki, teli olmayan bir saz.
Yeter ki cûşa gelsin mızrapsızda çalar o
Gönül öyle bir şey ki, eli olmayan bir saz.

GÖNÜL

Şu canım fedâ olsun, gönül pasın silene
Bütün gözler güzeldir, bakmasını bilene…

19/11/’17

GÖNÜL

Her şeyde bir ölçü var, dengi dengini bulur
Gözdür âleme bakar, gönül birinen olur…!!!

16/10/’20

GÖNÜL AL

Bayramda ve seyranda, en güzel bir hediye
Ya gönül ver, gönül al; eşe/dosta/dedeye…!!!

24/05/’20

GÖKTE PARLIYOR DİYE

Her taraf hâin doldu, Ay’a dahi ulurlar (*)
Gökten göktaşı düşse, hükümetten bulurlar…

01/08/’21

GÖLGESİ OLMAZ

O hayat suyunu Rabbinden alır
İslâm bahçesinin gülleri solmaz.
Küfre düşen herkes belâsın bulur
Îmansızsa gönül ne yapsan dolmaz.

GÖNLÜ AÇ

Mîdesi tok olsa da, insanların gönlü aç
Hepsinin ortak yanı; sevgi, saygıya muhtaç…

12/03/’19