Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

ECEL GELDİ CiHÂNA...

Zamânı belli değil ecel öyle bir şey ki
Gol attı, takla attı; boynu kırıldı öldü.
Düşerek öldü sanma, öldü de öyle düştü
Perde arkası gâip Azrâil kapı çaldı.

ECEL
-Birdir ve değişmez-

Beş kayıptan birisi, zamânın Rabbim bilir
Hasta olan değil de, ECELİ GELEN ÖLÜR...

ECEL ZİLİ

Ha çaldı ha çalacak, yakındır ecel zili
Bizi kurtaracaksa, Hakk dîni Kur’an dili…!

18/06/’21

EFENDİLER EFENDİSİ’NE

-Mevlit Kandili nedeniyle-

İzin ver ummâna, ben de dalayım
Efendiler, efendisi Efendim.

EFENDİLER EFENDİSİ'NE

Mevlit Kandili nedeniyle...

İzin ver ummâna, ben de dalayım
Efendiler, efendisi Efendim.

EFTAL GÜNLER/GECELER

Cuma namazı ile, haftanın efendisi
Ayların en eftâli, Ramazân-ı şerîfe
Gecelerin sultânı bin aydan da hayırlı

EFTEN/PÜFTEN

Bir bahâne bularak, bizler hemen küsmüşüz
“NEME LÂZIM” diyerek, bu hâllere düşmüşüz…!

13/04/’19

KÖR ve SAĞIR

Mâziye sağır olan, âtisine kör olur
Vatanını sevene, onsuz yaşam kor olur…

07/06/’19

EĞER NASİPTE VARSA

Nasip deyip yatılmaz, niyet/gayret gerekli
Eğer nasip de varsa, elle gelir, yelle gelir, selle gelir.
Nasîbin de yok ise, elle gider, yelle gider, selle gider.
Her zaman ve her şeyin, hayırlısın talep et

EĞER PİŞMANSA

Dîni istismar edip, bizi âlet edenler
Demesi gerekmez mi, size olsun lânetler…?

12/11/’18