Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

GÖNÜLDEN GÖNÜLE

Bezm-i elest günü evet diyenler
Onun çilesini çeker dururlar.
Yeter ki müsâit bir gönül bulsun
Sevgi tohumunu eker dururlar.

GÖNÜL DİLİ

Birliğin temeli bu, kardeşliği esas al
Ayrımcı dille değil, gönül diliyle konuş.
Her şeyi tahrif eden, mânâyı değiştiren
Çevrimci dille değil, gönül diliyle konuş.

GÖNÜL DİLİ

Hoşgörüyü yitirdik, gönül dilimiz eksik
Birbirimize karşı; sevgi, saygımız eksik...

09/07/’16

GÖLGESİ OLMAZ

O hayat suyunu Rabbinden alır
İslâm bahçesinin gülleri solmaz.
Küfre düşen herkes belâsın bulur
Îmansızsa gönül ne yapsan dolmaz.

GÖKLER AĞLAMADAN
YERYÜZÜ GÜLMEZ…

Îman ile amel onlardan biri
Bâzı şeyler var ki olmazsa olmaz.
Allah’ın emriyle rahmet inmeli

GÜZEL ÖRNEK

Güzel gör güzel düşün, güzeli güzel göster
Hedefe varmak için; çokça say, gayret ister…(*)

21/11/’19

GÜZELDEN GELEN GÜZEL

Gerisi teferruat senin elin değdi ya
Okun bağrımı delsin, güzelden gelen güzel.
Kaderimiz böyleymiş ikinci hazan vakti
Sînemde açan gülsün, güzelden gelen güzel.

Güvenmek silah gibi, dâima korur seni
Nâmert ise her zaman, arkandan vurur seni…

Bir şeyler “güya” diye, başlıyorsa eğer ki
O şeyin aslı yoktur, hep yalanmış meğerki…

“Âdeta”yla başlarsa, orda var mübalağa
O zamanda dikkat et, düşmemek için ağa…

GÜN BİRLİK GÜNÜ

İçteki ve dıştaki onca şer güce karşı
Gün birlik olma günü, işte o gün bu gündür.
Çiğnetme vatanını tertemiz olsun çarşı
Kurtar cânânı, canı; işte o gün bu gündür.