Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

NUN (*)

Yücelt ki aklı, nunu, yayılsın güzel koku
İlk yaratık kalemse, bil ki ilk vahiy; OKU…

07/04/’13

NEFRET ETSEK DE

Hâbil, Kâbil’le başlar, bu işin yol ayrımı
Biz barışı sevsek de, harpten nefret etsek de.
Savaşlar eksik olmaz, insanoğlu oldukça
Biz barışı sevsek de, harpten nefret etsek de.

12 ŞUBAT

Sütçü İmam ve hamam, mardo, madalya, biber...
Maraşı tanıyalım, olmayalım bîhaber...

11/12/11

YA KİTAP
YA DA KALEM…

Ey gençliğim uğraşma, mâlâyâni şeylerle!
Hep elinde ya kitap, ya da kalem olmalı.
Senin bir parçan olsun, büyüteç, bilgisayar

YETER BANA

Öyle kıskanırım ki, nazar değmesin sana
Başka birşey istemem, gözlerin yeter bana...

Hanifi KARA

YA SÂHİLE AHIRA

Dizginini bırakma, nefis bir ata benzer
Sen hâkimsen sâhile, o hâkimse ahıra.
Şeytan ile birleşir, her an kol kola gezer
Hiçbir şey gizli kalmaz, bir gün çıkar zuhûra.

YÂRE DOĞRU

Keşkeler sıralanır, sonra pişman olursun
Vakit geçmeden durma, yâre doğru köprü kur.
İğneden tut ipliğe, sığaya çekilirsin
Kendini boşa yorma, yâre doğru köprü kur.

ZAMAN AYARLI

Tüm gruplar, bir araya gelince
O zaman patladı, yargı bombası.
Öyle kurulmuş ki günü, saati
Tam zaman ayarlı, yargı bombası.

SIK ve DOĞRU

Safları sık ve doğru, tutmak gerek anda da
Sâde câmide değil, câminin dışında da…

07/04/’10

SOLDAN ÜÇ YALNIZLIĞI

Soldan üç alınılınca, geriye sıfır kalır
Otuzun her üçünde, yalnızım ben yalnızım.
Çözmek o kadar zor ki, varlık da ki sırları
Her neden de, niçin de, yalnızım ben yalnızım.