Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

“OSMANLI’NIN KÖLELERİ BİLE, BİZDEN DAHA ÖZGÜRDÜ”

İnsanlığın ve dünyanın üç önceliği;
tevhit, adâlet ve özgürlük...

Bir toplumun ayakta durabilmesi için, o toplumun kendi değer yargılarına sahip çıkması, yaşaması ve yaşatması gerekir. Hiçbir toplum düşünülemez ki, kendi değer yargılarını hayatına hâkim kılmadan ve bu değer yargılarıyla halkını bütünleştirmeden başka milletler üzerinde söz söyleme ve dışarıya açılma imkânı elde etsin. Ayrılık ve tefrikanın bulunduğu bir toplum ne kendini, ne de başka milletleri idare edebilir.

ÖYLE Kİ

Sağa sola savrulan, çölde yalnız bir kumum
Kor ateşte semender, su içinde susuzum…(*)

11/02/’17

ÖYLE YA

Özünde aşk yok ise, odur sözün yavanı
Hem ŞİİRİ severim, hem de şiir SEVENİ...

07/12/’11

OYUNA GELME!

Îman dürbünü ile, derin feâsetinle
Bozmalısın ferinle, oynanan oyunları.
Türkiye’m şâha kalktı, daha ne istiyorsun?
Bozmalısın nûrunla, oynanan oyunları.

OYUN İÇİ OYUN

Elçiye inanmadan, îman yerini bulmaz
Diyalog neyin nesi, peygambersiz din olmaz…(*)

01/06/’16

ÖZEL ve GÜZEL

Sevenler birbirine, özel olmalı özel
Karşılıklı olursa; sevmek, sevilmek güzel…

05/12/’16

O TİP İNSANLAR

Şeytanı melek gibi, meleği şeytan gibi
Öyle ki gösterirler, yerleri kayya dibi…

20/11/’19

OTUZ YAPRAKLI GÜL ŞEHRİ
DÂRENDE’YE… (*)

Baharla birlikte belki nazlanır
Boz bulanık akar O’nun selleri.
Âdetâ okşuyor vakt-i seherde

ÖVDÜR ve YERDİR

Yüce Rabbim ne olur, ne olursun sen bize
Övdür hep övdüğünü, yerdir hep yerdiğini.
İnsanlığa faydalı, yeryüzünde ne varsa
Bizlerin eli ile, yaydır hep yaydığını.

O ve BEN (2)

Gözündeki aşk şûası
Ceylan gibi vurdu beni.
Acımadan diyar diyar
Gurbet ele sürdü beni.