Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

İNSANIN SÜSÜ

Her birinin ayrı, hatırı vardır
Çay âşıkla, kahve aşkla içilir.
Bu dünyada, en sevilen şey nedir?
Yârden ancak, ecel ile geçilir.

İNSANLAR

Ağaçlara benzerler, câhiller meyvesize
Âlimler baş eğerek, benzerler meyveliye…

12/12/’17

İNSAN MI, HAYVAN MI?

Nerden çıktı bilinmez, bu yürek dağlayanlar?
ŞEHİTLERE DEĞİLDE, KÖPEĞE AĞLAYANLAR…

10/04/’19

İPLİK
-Atanan değil de adanan olmak…

Bir ucu beşik bir ucu mezar, sar sarabildiğin kadar
Ülkesini seven insan, KENDİN VATANINA ADAR…!!!

İRDELE DE GÖR

İnsanların çoğunun, mîdesi tok gönlü aç
İstersen bir irdele, sevgi/saygıya muhtaç…

07/12/’20

IRKÇILIĞIN KURUCUSU

Kurucusu Durkheim, temsilci Ziya Gökalp
... İzimleri her biri, İslâm’a açılmış harp… (*)

IRKÇILIK

Irkını üstün görmek, sanma ki doğal haktır
O bir görüş değildir, rûhi bir hastalıktır… !!!

10/11/’17

İŞİ BİLEN

Gıdâları tuz korur, kültürü de dil korur
Dini korumak için, “elest” sözünde durur…

21/01/’’21

İŞİ EHLİNE VERMEK

Mîrâsâ konanlardan, çektiğimiz yetmez mi?
İŞİ EHİL OLANA, vermemiz gerekmez mi…?

13/03/’19

IŞIK GÖZÜKTÜ

Allah’ın izniyle, devlet gücüyle(*)
YENECEĞİZ SENİ, KORONA VİRÜS.
Ha gayret devletim, ve de milletim
Hükmün bitmek üzre, KORONA VİRÜS…