Ben kim miyim, bakmayın ‘ben’ mağdur olduğuma,
Uçmağ’a varan, Başbuğumuzun yoldaşlığında,
Ülkücüyüm ben, Ülkü Ocağın ateşinde pişen,
Bozkurt soyunda, ülkü yolunda, sayım milyonlarca.
Sığınağım, yurdum, umudu milletin, sancağım üç kutlu hilal
Anlatamam derdimi bu anlamsız mısralarla,
anlamak istiyorsan bak göz pınarlarıma,
pınarlık bitti, sel oldu çağlıyor göz'lerim,
hiç olmazsa, Çin'i basacak
bir Kür'şad gözlerim.
Düşümde gördüm yine dün gece,
Bir bozkurt uluyordu, sessizce,
Neden bu mahsunluk diye sordum,
Haykırdı, paramparça olmuş ordum.
Göster dedim, bana bir çıkış yolu,
Parçalansın yürekler, kar’a kan damladı,
Yırtılsın bağırlar, Necip uçmağa vardı,
Kar’lar sussun, Gökler ağlasın
Dağlar yıkılsın, Kurtlar Ağlasın,
Necip bir milletin evladıydı Necip,
Kimi şan ile taşır yediği kurşunu bacağında,
Kimi Vatanı satar, soysuzların kucağında,
Piyon, soysuz, dönme, şeref yoksulu, devşirme
Sen meşgul ol hele, piçlerini büyütmekle,
Büyüt, öğret devşirmeliği, yolla ki üstüme,
Niçin bakarsın öyle kederli, mahsun,
Divanen yok, kalmadı benden başka,
Sen ki şehidimin kanı, şerefisin vatanın,
Seni bu hallere koyan şerefsizler utansın.
Şanınla, şerefinle dalgalanırken üç kıta’da,
Bana iman’sız, ırkçı diyen ey dönme,
Bir bak hele mazi’ye, biraz dön de,
Siz oynaşırken, istismar ettiğiniz din’le,
Neden, niçin, düşün hele, imanımızın bedeli,
Yediğimiz kurşunlar hala bedenimizde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!