Sonbaharın tozlu kafesinde,
kurumuş gül yaprakları...
Kendi dikeni kanatmış gonca gülleri...
Pembe uçurumalarda sararmış tiryaki menekşeler,
Fesleğenler eskisi gibi koku salmıyor,
Dereler coşkulu akıp çaglamıyor...
Pınarlar kurumuş, toprak susuz yarınlar umutsuz...
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta