~ Hançer ~ Şiiri - Mehmet Gökel

Senden gitmek gerek belki de,
Bir sarhoş edasıyla sevmeyi bırakmak,
Bir daha dönmemek.
Sayısız hançer yedim senden,
Göğsümde yer kalmadı senden.
İnanır mısın bilmem,
Gecenin dördü, yine aklıma düşen sen.
Çırpınışlarım beyhude, vakit olsa düşünmezdim seni,
Fakat her vaktim sen.
Ne zaman "unutmak gerek belki de" desem, sanki bir ipin ucundayım.
Sanki son demlerini yaşayan,
Hasta bir yaralıyım.
Seni sevmek gibi bir ihanet ettim kendime.
Kime kader, kime kısmet bilinmez,
Sen kaderimin en kötü tecellisisin, beyhudem.