Körkütük
Sana körkütük vuruldum ben,
Ne aklım kaldı,
Ne yolum,
Ne yönüm.
KÖŞE BAŞLARINDA
Köşe başlarında bekler anılar,
Bir zamanlar gülüp geçtiğimiz o yollar,
Şimdi sessiz, şimdi yabancı,
Her köşe başı, bir hatıranın pususunda.
“Küçümseme Sessizliğimi”
Küçümseme sessizliğimi…
Ben sustuğumda dünya daha gürültülü olur,
Bilmezsin.
İçimde biriken fırtınalar,
Küllenen Aşk
Bir zamanlar yanardık ikimiz,
Alev alev, rüzgâra inat,
Dünyayı sığdırırdık avuçlarımıza,
Ne fırtına umurumuzda, ne zaman.
KÜLLER İÇİNDE SÖNMEYEN BİR ATEŞİM VAR
Küller içinde sönmeyen bir ateşim var,
Yıllardır üfleyip durdu rüzgâr,
Savurdu zaman,
Dağıttı insanlar,
KÜLLER İÇİNDE SÖNMEYEN BİR İSYANIM VAR
Küller içinde sönmeyen bir isyanım var,
Yakmışlar, yıkmışlar, darmadağın etmişler beni,
Ama bilmezler…
Küllere dönen adamın öfkesi
Küllerimden Doğacağım
Yandım, tükendim, kül oldum bir bir,
Alevler sardı beni, sildi tüm izleri.
Ama bil ki, her yangın bir başlangıçtır,
Küllerimden doğacağım, yeniden yükseleceğim.
Küllerimden Doğan Işık
Küllerimden doğar her sabah,
Yeniden doğan bir güneş gibi,
Yıkılmış umutlarımı toplarım,
Ve küllerin içinden yükselirim.
Küllerimden Kalkacağım
Küllerimden Kalkacağım
Küllerimden kalkacağım,
Yıkıldığım yerden,
Paramparça olsam da,
Küllerimden Vazgeçmedim
Yandım, kül oldum,
Alevlerin dansında eridim,
Ama külleriyle birlikte,
Yeniden doğmayı seçtim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!