Yoksun Ki İçimde Şiir Olsun
Yoksun ki içimde şiir olsun,
Kalemim suskun, kelimeler yoksun.
Her hecede sen, her dizede izlerin,
Sensizliğin sessizliğinde kaybolmuşum.
Yoksun Ki İçimde Şiir Olsun
Yoksun ki içimde şiir olsun,
Kalemim suskun, kelimeler yoksun.
Her hecede sen, her dizede izlerin,
Sensizliğin sessizliğinde kaybolmuşum.
Yoksun ki İçimde Şiir Olsun
Yoksun ki içimde şiir olsun,
Kalbimde bir boşluk, dilimde suskun.
Gözlerimde hüzün, yüreğimde sızı,
Sensizliğin acısı, içimi yakar her an.
Yoksun ki İçimde Şiir Olsun
Yoksun ki içimde şiir olsun,
Kalbimde bir boşluk, dilimde suskun.
Gözlerimde hüzün, yüreğimde sızı,
Sensizliğin acısı, içimi yakar her an.
Yollar Değil, İnsanlar Yordu Beni
Yollar yormadı beni,
taşına toprağına razıydım.
Uzundu evet,
ama nereye gittiğini bilen bir yürüyüştü.
Asıl beni yoran,
Yollarına Yorgunum
Yollarına yorgunum,
Adımlarım tükenmiş,
Her köşe başı sensizliğe çıkıyor.
Bir zamanlar umutla yürüdüğüm bu patikada,
Yollarına Yorgunum
Yollarına yorgunum,
Adımlarım tükenmiş,
Her köşe başı sensizliğe çıkıyor.
Bir zamanlar umutla yürüdüğüm bu patikada,
YOLUN ADI BENİM
Yoruldum artık başkalarının gölgesinde yaşamaktan,
Kendi adımlarımı aramaktan.
Yolun adı başkasıymış gibi yürüdüm çok uzun zaman,
Ama şimdi biliyorum…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!