Işıkları sönmüş gemi gibi gönlüm
Ömür bir koca takvimdir biter yaprak yaprak...
Okunan şimdi almışıncı yaprak
Yaş altmışı geçince
Işıkları sönmüş gemi gibidir insan
İlaçlar masanın üstünde Öksüz
Fidanlar değil kederim büyüyor köyümde
Gitmem artık köyüme
Anne ilaçlar yalancı
Eylül yakıp yıkmada usta çiçek bahçemi
Bahar uzaktan bakar
Şöyle der gibidir:
Allah kerim Allah kerim...
Ümidini kesme
Umut ver sevgili
Yağmur çiçektir
Gökten yere hediye
O çiçekler yağsa gönlüme
Bir mektubun gelsin
Umut yeşil güneşim
Bir umut ver
Umut yeşil güneşim
Hiç hakkın yok yakmaya içimdeki ormanlarımı
Beni sınadın mı hiç göçerken kervan
Unutmam onu o gül kadın
Ey şehir,ey İstanbul sarhoşsun ve yaralarıma ilgisiz
Çıktı karşıma
Aşkı tattırdı
Aşkı yıldız kadın o
Vaaz eden bir dil olur ölüm...
Hiç ömer oldun mu sen
Vaaz eden bir dil olur ölüm...
Ömer olan yaşamaz ki, ölü bir hayatı...
Vefasız oldu zaman
Ah çek gönlüm
Biz vefasız zamanla nikahlıyız gönlüm
Bu evlilikte boşanma da yok
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!