Alemlere sonsuz rahmet gül peygamberim
Alemlere sonsuz rahmet gül peygamberim
Medineye savursalar beni tozlar gibi
Özledim gül rüyaları
Ağlıyor Tarih İstanbulda Şimdi
İstanbulun gülleri ağlıyor
Ağlıyor tarih İstanbulda şimdi
Bir gül çeşmenin bağrına çakmışlar kocaman bir çivi
Kahroluyorum bu çeşmenin haline
Adın her saatime çivilensin gül kadınsın Bir -sen
Adın her saatime çivilensin gül kadınsın bir -sen
Beni mutlu ettin bir sen
Vuslat olmadı
Bana zevk-i tehattür yeter aşkımı
Abla Mezarın bir Güneştir Dünyada
Bir gül
Anne mezarı gibi
Gönlüme kazmalıyım bu mezarı
Anne mezarıyla sınır sınıra olsun
Kalmasın kara toprakta o gül O güneş...
Büyük Özgürlük
Özgür bıraktım bir serçeyi
Nasıl sevindi nasıl sevindi
Uçtu uçtu mavilikte kayboldu
Çıkmak istiyordu sanki dünyadan
Göklerin kararı bu
Unutuluyor bahar yaşanmaya yaşanmaya
Kışa da alışmak sanıldığı kadar kolay olmayacak
Göklerin mavisi isyanda
Evinin önünde ip atlayan çocuk...
Evinin önünde ip atlayan çocuk...
Evinin önünde gül toplayan çocuk...
Çocuk bu hayata neşe pınarı
Doğdum yaşadım öleceğim
Güzel be bu hayat
Doğdum yaşadım öleceğim
Hayat nedir diye bana sor
"Gül" derim açar ve solar
Bu geceyi sevdim
Ay padişah gibi gökte
Yıldızlar dolu kucağında
Güneş doğmasa da olur
Ben bu geceye gece demem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!