Hamdi Oruç Şiirleri - Şair Hamdi Oruç

Hayat ve Ben

Diri diri yaşanılacaksa hayat,varım
Hayat deniz ben yorgun bir gemi
Kaptan en yakın kıyıya kır dümeni
Ve

İbrahimin Ağıtı

Öldü İbrahimin hanımı
Tarlalar ay çiçeksiz
Dağlar kekik kokulu değil artık...
Hüzün dolu koca gök...

İbiği kızarmış horozun yaptıklarından
İnsanın.ibiği yok ki,

İbrahim aşılmaz dağ gibi Asker

Gururlanın İbrahimle
İbrahimin iki sevgilisi var
Vatan ve gül ana
İbrahim aşılmaz dağ gibi asker

Güneşim

Benim itimadım sanadır ey efendim
Güneşim

Çekilin gidin

Güneşimsin İstanbul

Haritada dönüp dönüp sana baktım İstanbul
Camilerin,türbelerin
Taşınla toprağınla denizinle...
Nursun bana

Güneşli ülkem köyüm

Delisi var
Divanesi var...
Her durakta duruyor otobüsleri
Hırlısı hırsızı var

Hapisaneyim diyor her hali ile Ömrüm

Ey hapishane
Hapisaneyim diyorsun her halin ile:
Duvar dört yanım
Dört güneş düşmanı

Gül kokulu

Gülün gülün köleler
Doğmuş o güneş köleler üstüne
O gül kokulu güneş
Bir o güneş Allahın habibi...

Gül kokulu bir mendil

Ölüm en acısı ayrılıkların...
Cennetten ayrılmak gibi derin acısı
Sevgiliden ayrılışın...