Ufkuna sebepsiz yelken açmıştım,
Sana getirecek yolmu bıraktın.
Dalından koparttım taze gülleri,
Esip savuracak yelmi bıraktın.
Yaktın yüreğimi kora çevirdin,
Seni sevmeye halmi bıraktın.
Kurudu. Gözde yaşım kalmadı.
Sarardı gül benzim bahar görmedi.
Bu dünya yüzüm bir an gülmedi
Süründürdün beni çölmü bıraktın.
Kuruttun dalında taze goncayı
Dayadın başıma boş tabancayı
Çek dedin tetiği ölmü bıraktın.
Seraba döndürdün ömür hanemi
Sensiz yaşamaya halmi bıraktın
Ferhat’a şirine kızamıyorum
Mecnunum leylamı çözemiyorum.
Kalememim kırılmış yazamıyorum
Söyle yazacak hamli bıraktın
Uğrunda öleceğim yolmu bıraktın.
Murat Şanlı
2003
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta