Bilemedin güven olmazmış cahile.
Yardım ettim fakir bir kuldur diye.
Kendimi unuttum koştum derdine.
Soysuzun düşürdüğü hallere bak.
Doğru bilmişim taç ettim başıma.
Aklım ermedi bu dünyanın işine.
Acılarla girdim ben yetmiş yaşına.
Dostumun düşürdüğü zulme bak.
Gerçekleri yürekten süzmeli gözler.
En aklıllı varlıklarız insanlarız bizler.
İncitir ağzımızdan çıkan kötü sözler.
Merhametli ol sen ona şefkatle bak.
Fehmi.
Güzel sözler söylesin konuşan lisan.
Olmalı bütün insanlarda bir vicdan.
Ahlaksızdır kendisini padışah sayan.
Fakirlere yoksullara emekçilere bak.
Kayıt Tarihi : 24.2.2026 12:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!