Halef-i Sine Şiiri - Muhammed Onur Yakut

Hani kuşlar Havada kanat çırparken bir tutam tüy ziyaret eder ya yeryüzünü işte sana olan sevgim o misal,
Ne kadar savrulursam savrulayım gideceğim yegane yer gözlerin oluyor...
Komik gelecek belki sevgilim ama kol düğmelerim askıda seni bekliyor...
Tarık'ın nejteri değdi göğsüme,
Adını bilmediğim bir soğuk mesken tutmuş iliklemediğim gömleğin yakalarını,
Misafir çocuğu gibiydim sanki gezerken yüreğinin derinliklerinde bir işmar beklermişçesine mahzun ve sükut içinde temenni ettim.
Söylesene kim şimdi uğruna kanlı topuklarla tırmandığım sinenin halefi ?
Eğer dünyada bir gün biterse sevda bil ki bu senin gibi nankörlerin işi...