Halaoğlum Nasıf şen, özü pak,
Dört kız evlat büyüttü, yüreğinde durur hak.
Babası Kalın Sahli, gölgesinde durulur,
Annesi Kerime’dir, adı hasretle anılır.
Gurbet yorar Nasıf’ı, İstanbul yolları,
Alın teriyle geçti ömrünün yılları.
Emekli oldu ama bitmedi bu çaba,
Hâlâ hayata tutunur, düşmez gönlünden dava.
Çalıştı yıllar boyu, gece gündüz demeden,
Helal lokma peşinde, dönmedi doğru yoldan.
Sırtında yorgun zaman, gözünde uzak köy,
Hallaçlı’dır yüreği,
Gurbet yorar Nasıf’ı, İstanbul yolları,
Alın teriyle geçti ömrünün yılları.
Emekli oldu ama bitmedi bu çaba,
Hâlâ hayata tutunur, düşmez gönlünden dava.
Kızlarıdır umudu, yarınlara açılan,
Her birinde bir dua, bir umut saklanan.
Rüzgâr esse köyünden, selam getirir ona,
Toprak çağırır Nasıf’ı, gece düşer yola.
Kayıt Tarihi : 6.1.2026 16:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!