Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Meyve veren ağaçları, taşlayançoktur,
Sevmenin sevilmenin de, sınırı yoktur,
Gönül hastalarına,elin'i vurmaz doktur,
Benim derdim çaresiz,sen hala ordasın
Çok güzel bir şiir anlamlı dizeler kutlarım saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta