Hal bilmez Şiiri - Birkan Demirci

Hal bilmezin yanında derdin neye yarar,
Dil bilmezin yanında sözün neye yarar?
Gönül kapalı ise bin kelâm boşuna,
Anlaşılmayan yerde dilin neye yarar?

İnsan söz israfı, kalem ise ziyan,
Kime anlatacaksın gönüldeki ferman?
Bir gönül duymuyorsa söylediğin sözü,
Bin kere konuşsan da kalır yine noksan.

Soğumuş demiri dövme, elin yorulur,
Çürümüş eşyadan umut eden kahrolur.
Her gönül nasihat ile doğruya dönmez,
Kimi kendi karanlığında kaybolur.

Şair der ki: Her şeyi düzeltmek olmaz,
Kırılmış bir gönülde her söz çare olmaz.
Anlamayana kendini anlatma boşuna,
Bazı susuşlar vardır, bin söz kadar olmaz.

Bırak anlamayan kendi yolunda gitsin,
Sen gönlünü incitme, sükûta yaslan, dinlen.
Değer bilmeyen için tükenme ey gönül,
Kıymet bilen yanında bir kelâmın yeter.