Kırıldıkça güçlenir insan ağaçlar misali daha gür yapraklar için sonbaharlara teslim yaşamak gibi,
insanda öyledir biraz .
mutluluğun, kazanmanın değerini o hazzını,
neşesini kaybetmiş insanlar bilir en iyi.
geceyi görmeden sabah varamazsın,
acı çekmeden, hasret nedir bilmeden olgunlaşamasın.
Zindan görmeden, karanlık bilmeden özgürlüğün aydınlığın gerekliliğini kavrayamazsın.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta