Şiir gibi bakıyordu Hakim Bey;
Şiir gibi gülüyordu.
Gamzesinde gizli acıları vardı, görmüştüm.
Görür görmez, acılarıyla birlikte sevmiştim.
Gülüşünden tanımıştım onu; aşktı o.
Dışarıdan bakanlar güzel görmüyordu belki,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta