Hakikat Şiiri - Abdullah Akçay

Kırılır elbet bir gün, zulmün o tunç kapısı,
Değişir bu dünyanın, bu çileli yapısı.
Sanma ki derya durur, rüzgâr hep sert esecek,
Bir gün mazlumun ahı, bu tufanı kesecek.

Gözyaşıyla sulanan, filizlenir o toprak,
Gelecek mutlak bir gün, daldaki yeşil yaprak.
Kış biter, ayaz gider; can bulur her zerrede,
Umut bir kandil gibi, yanar durur her yerde.

Yorgun düşse de ruhlar, menzil henüz bitmedi,
Gönüldeki o güneş, daha henüz gitmedi.
Karanlık pusu kursa, boğsa da bizi gece,
Şafak elbet sökerek, çözülecek bilmece.

Kaderin süzgecinden, elenir her bir sızı,
Göklerden bize güler, kutlu sabahyıldızı.
Aşkla harca ömrünü, boşa geçmesin zaman,
Hakikate sarılan, bulur elbet bir liman.