Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ben Hakan PÜTÜN, 1 Mart 1979 yılında başladığım hayat mücadelesinde tam gaz son sürat yorula yoğrula devam ederken geçen her yılın götürdüklerini mi getirdiklerini saymalıyım bilemedim, biraz götürdüklerinden biraz getirdiklerinden yazmak istedim.. İlk kitap ilk heyecan biraz senden biraz benden yazdım, bir çocuğun gözlerindeki ışığın yüreğime dokunan yanını, aşkı da yazdım ihaneti de, ayrılığı da yazdım kavuşmayı da, zoru da yazdım zor olanı sevmeyi yaşamayı da, mutluluğu da yazdım umutsuzluğu ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!