Hakan Bakırcı
1989 Yılında malatyada dogmuş,
Çocukluk hayatını istanbul'da geçirmiş, 10 yaşlarında küçük sözlerle yazmaya başlamıştır. Okul hayatını bitirdikten sonra, 2007 Yılında sinama sektöründe dizi sinama oyunculuğu yaparak 2012 yılına kadar devam etmiştir. 2013 Yılında, bir kaç sinama filmi senaryo çalışmalarında bulunarak azerbaycan sinama sektörüne katkı saglamıştır. 2013 Yılında sosyal medya instegram üzerinden kalbimden_dokulen_sozler şiir sayfasını kurarak şiir ve söz yazarlığı olarak bir çok çalışmalarda bulunmuştur. ...
Ömür bir girdap çukuru
sen ömrüme neşe veren, tek kişisin babam.
Avuçlarımda bir hasret rüzgarı sen mutluluğuma
tek sebepsin babam.
Yine akşam oldu. Güneş bak kayboldu babam,
Vefa bilmeyen insana, kıymet vermeyi sevdi gönül.
Seveni değilde, hor görüp itip kakanın peşine düştü gönül.
Kendini düşünmeyip insanların derdine koştu gönül.
Bak sonunda yine kurudu gönül.
Bu araf, ta çare yok gönlüme
Soguk bir şehirde uyandım bu sabah.
Yalnızdım çok yalnız. Sanki susmuştu bu şehir.
Senden bahseden martılar yoktu.
Güneş bir daha doğmayacak gibiydi.
korkularım olduğunu fark ettim; İlk defa.
Güneşin doğuşunu unuttu gönlüm.
Mahşere kalmadı şu zavvallı ömrüm.
Ağlamaktan bitkin düşen yüzüm.
Bir gün yüzü görmedi ömrüm.
Yine sen düştün aklıma, zaten hiç unutmamıştım seni
Ben sadece kendimi kandırmışım seni unutmaya çalışarak.
İnsan yaşadıklarını ve yaşattıklarını unutamıyor işte
Bende bilki unutmadım seni.
Bir kış günüydü yaparaklar birer, birer terk ediyordu bedenlerini
Bilmezdim yanan bir ateş olacağımı
Bilmezdim bir gün güneşe tutulacağımı
Kör oldum sandım hayal edip aldandım
Bazen kandım bazen kandırdım
Herkes gitsin bir sen kal.
Biter sandığımız ne varsa bitmedi.
Gidenler çoktan ihanet edip gitti;
Bir senin ihanetin benden gitmedi.
Unutmak istiyorum seni
kaderime yazıldıysa çekerim.
Nedendir bilmem, adını koyamadığım nice umutlar saklı
bu çocuk yüreğimde. Hep çiçeklerim büyümeden kopartıldı belkide bu yüzden, korkuyorum.
Kimseye ihtiyaç duymadan yaşamak mümkün degil mi?
Hepmi birilerine ihtiyaç duymalıyız. İnsanlar bu kadar güvensizlerken bunu yaşamak çok zor. Yine başa dönüyorum.
Kal diyemedim kalmamaliydin çünkü
Suskun olmuş bu şehir artık gülmüyor çiçekler Sen geldin sanırsın ama bende hep uzaktaydın.
kirletilen sadece ellerimiz değil, yüreklerimizde Kirlenmişti.
Biraz hüzün, biraz yalnızlık ve bitmeyen bir sensizlik düştü bana.
Sensiz bir güne daha merhaba.
Hatıralar seni unutmama izin vermiyor.
İnan bende seni unutmak istemiyorum.
Seni unutmanın bir tarifi yok çünkü.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!