Kader denilen sert bir rüzgarın savurduğu,
Dalından koparak yere düşmüş yaprak gibi.
Her gidenin kazmasıyla başına vurduğu,
Derince bir çukurda, bir avuç toprak gibi.
Bir zamanlar mimarının şah eseri olan,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta