Öyle bir yerdeyim ki
Ne bir güşüşün nede sesin var
Ne bir ses nede bir nefes hiç birsey
Hasretim tekbir gülşüne birde ellerine
Nasıl zaman geçmiş dizlerinde
Ellerin saçlarımı neçabuk bırakmış
Şimdi karanlıktayım gözlerin kadar derin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta