Sel gibiymiş göz yaşlarım
Sessizce ağlarken ebe’min kollarında
Hep susturdular konuşamadım
Hiç dinmedi göz pınarlarım ömrümce
Yıldım yanlış yargılardan
Dinledim insan-ı tanımak için
Tanıdıkça ağladım sessizce
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




şairler böyle ağlıyorlar işte
sessizce
yanarak
yazarak...
umarım daha yazdırmaz size bu tasalar...
saygılarımla..
erhan azbent
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta